KOMİSYON KONUŞMASI

GÖKÇE GÖKÇEN (İzmir) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri, Sayın Bakan; öncelikle bu sabah Sözcü TV'ye ve özgür basına yapılan darbeyi kınıyorum. Bilinsin ki gerçekliğin ve halkın gerçekleri duyma özleminin önüne bu şekilde geçilemeyecek.

Bugün aciliyeti olan başka bir konudan bahsetmek istiyorum. Sayın Bakan, düşünün ki 30 yaşındaki kardeşiniz sizin doğum günümüzde gözaltına alınıyor, elli beş gün boyunca nerede olduğunu, ona ne olduğunu öğrenmeye çalışıyorsunuz, devletin bütün kurumlarına başvuruyorsunuz, bir cevap yok. Elli beş gün sonra öğreniyorsunuz ki Beykoz'da ormanda bulunmuş, telle veya iple boğulmuş, yüzü parçalanmış, vücudunun her tarafında işkence izleri var ve bunlar yetmiyor gibi kimsesizler mezarlığına gömülmüş, parmak izleri, adli tıp, otopsi aslında ararsanız kimlerin öldürdüğü de belli, kimsesizler mezarlığına gömülmüş. Hâlbuki onun bir ailesi var, onunla yaşayan, onu seven insanlar var. Mesela oğlunuzu gözaltına alıyorlar, nerede olduğunu söylemiyorlar, hani suçlandığı fiili geçtim iyi mi, sağlığı ne durumda bununla ilgili de haber alamıyorsunuz. Yüz on gün geçiyor, ailesi olarak kapısını çalmadığınız kamu kurumu kalmıyor polis, savcı, mahkemeler ve en sonunda öğreniyorsunuz ki parmak izlerinin kaydı var, gözaltında olduğunun kaydı var, öldürülmüş işkencenin bile raporu var ve siz onu her yerde ararken onu da kimsesizler mezarlığına gömmüşler. Bu Rıdvan Karakoç'un hikâyesi, biraz önce de Hasan Ocak'ın hikâyesiydi. Bu insanlar hiç yargılanmadılar doğrudan infaz edildiler, ikisi de 1995 yılında oldu. Siyasi olarak 90'lar çok karanlık dönemlerdi, geride kaldı demek kolay belki ama bu insanların yarası hâlâ kapanmadı. Sadece bir mezarları olduğu için şükreder hâldeler çünkü diğer ailelerin bir mezarı bile yok. Bir anne "Oğlumun kemiğine hasretim." diyor. Aileler 2018'den beri bir anma mekânı olarak gördükleri Galatasaray meydanına bir çiçek bile bırakamıyorlar. Mezar olmayınca neler oluyor biliyor musunuz? Bayramlarda gidecek, dua edecek bir yer olmuyor. Mesela insanlar size ne zaman "Başınız sağ olsun." diyeceğini bilmiyor, ne diyebileceğini de bilmiyor. Bu yüzden hiçbir zaman çevrenizle de tam bir yas tutamıyorsunuz, yas tutamayınca hayatınıza da devam edemiyorsunuz. Her sene eve "Asker kaçağı." diye geliyorlar mesela olayı yeni baştan anlatmak zorunda kalıyorsunuz. "Nüfus cüzdanınızı yenilemeniz lazım." diye kâğıt geliyor eve. Cumartesi annelerinin hikâyeleri bunlar aslında, kayıp yakınlarının hikâyeleri. Cumartesi Anneleri çok basit taleplerde bulunuyorlar.

Birincisi, bahsettiğim Hasan Ocak ve Rıdvan Karakoç dosyaları zaman aşımıyla kapatılmak üzere. Bu çok ciddi bir konu, zaman aşımı olduğu zaman failler korunuyor. Net bir şekilde ifade edelim: Gözaltında zorla kaybetme utanç verici bir suçtur, insanlığa karşı suçtur ve insanlığa karşı suçlarda zaman aşımı diye bir şey olmaz. Belgelerin nasıl sümen altı edildiği ortada, raporlar ortada, işkence ortada, cinayetler ortada bu dosyaların açık tutulması ve bir an önce aydınlatılması gerekiyor. Zaman aşımının devreye giremeyeceğine yönelik çok sayıda hukuki temel ve çalışma da var. Siyasi irade gösterilirse bunun hukuki altyapısını hazırlamak da zor değil başka örnekleri de var, biz bu konuda kanun teklifi de vereceğiz ama isteriz ki hep beraber yapalım Sayın Bakan.

İkincisi, Galatasaray meydanını Anayasa Mahkemesi kararlarına rağmen açmıyorsunuz, 10 kişi toplanıyor, 11-12 devamı, diğer kayıp yakınları uzaktan onları izlemek zorunda kalıyorlar. Bütün kayıp yakını aileler uzaktan bakmak zorunda kalıyor. Aileler gidiyor, diyor ki: "Elimizde Anayasa Mahkemesi kararı var." Tam bu meydanla, tam bizimle ilgili, bizim başvurumuzla ilgili, ihlal kararları bunlar. Ne cevap alıyorlar biliyor musunuz karşılığında? "Bizim elimizde de kaymakamlık kararı var." cevabını alıyorlar. Size şunu sormak istiyorum: Sizin sorumluluğunuzda olan kaymakamlık, valilik Anayasa Mahkemesinden üstün müdür, AYM kararlarından muaf mıdır bu amirler?

Sayın Bakan, üçüncü sorum Cumartesi Anneleri sizden randevu istiyorlar. Bu anneler Meclisin Millî Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonunda dinlemiştik, AKP milletvekillerinin bile gözleri dolarak dinlediğini ben kendi gözlerimle gördüm. Bir kız çocuğunun babasının nasıl gözünün önünde beyaz Torosla kaçırıldığını ve olayın hâlâ aydınlatılmadığını hepimiz dinledik orada. Sayın Bakan, lütfen onlara bir randevu verin, ne yaşadıklarını ve taleplerini anlatsınlar. Daha önce siyasi irade gösterilmişti, Berfo anayla görüşülmüştü, Türkiye Büyük Millet Meclisinde Cemil Kırbayır konusunda komisyon kurulmuştu, komisyon iyi de bir çalışma yapmıştı ama siyasi irade niyeyse yarıda kesildi, mesele yarım bırakıldı. Bu tür olaylarda Meclis sorumluluk alabilir, suçlar aydınlatılabilir. Bu ailelere borcumuz olan, en azından yas tutma hakkını adaletle teslim etme imkânımız hâlâ var, hâlâ geç değil.

Sorularım için vakit kalmadı ama çok kısa şunu sormak istiyorum: Avrupa Konseyi İşkenceyi Önleme Komitesinin raporları var, daha sonra size arz ederim.

Sağ olun.