SÜLEYMAN GİRGİN (Muğla) - Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.

Şimdi, iktidar, ibadethane olarak kabul etmediği için cemevleriyle ilgili olarak, İmar Kanunu'na ek 2'nci maddesindeki "ibadethane" ibarelerini "cemevi" olarak değiştirerek ayrı bir ek madde getirmiştir.

Bu teklifin bu maddesinin yanı sıra; 15, 16, 17, 18 ve 20'nci maddelerinde de cemevleri, ibadethane kapsamına alınmadan, ibadethanelerle ilgili yapım, bakım, onarım ve giderlerinin karşılanmasına yönelik olarak ayrı maddeler düzenlenmektedir. Kanun teklifinin cemevlerini "ibadethane" olarak tanımlamamak için başvurduğu bu yöntem sorunludur. Teklifle mevzuatımızdaki ibadethanelere tanınan tüm hakların, cemevlerine özel düzenlenmiş kanun maddeleriyle verilmeye çalışılmasıyla ortaya çıkacak sakıncalar ancak cemevlerini de ibadethane olarak tanımlayıp diğer ibadethanelerle ilgili düzenlemelere tabi kılınmasıyla giderilebilirdi.

Cemevleri için diğer ibadethanelerden ayrı ancak aynı içerikte maddeler düzenlenmesi, Anayasa'nın Diyanet İşleri Başkanlığının niteliklerini belirleyen 136'ncı maddesinde yer alan Başkanlığın "milletçe dayanışma ve bütünleşme" hedefini boşa çıkarıcı bir özellik göstermektedir. Açıkça halkın bir bölümü bu amacın dışına çıkarılmaktadır.

Yine, cemevlerinin "sosyal ve kültürel tesis" tanımı içinde değerlendirilmesinin doğru olmadığı, "ibadet yeri" tanımı kapsamına alınması, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Kanun önünde eşitlik" başlıklı 10'uncu maddesi şu şekildedir. "Madde 10 - Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir." demektedir. Yine, ayrıca Anayasa'nın "Din ve vicdan hürriyeti" başlıklı 24'üncü maddesi "Madde 24 - Herkes, vicdan, dini inanç ve kanaat hürriyetine sahiptir. 14 üncü madde hükümlerine aykırı olmamak şartıyla ibadet, dini ayin ve törenler serbesttir." demektedir.

Yapılan düzenleme, bu Anayasa'mıza uygun yeniden düzenlenerek tekrar gündeme getirilmelidir diyorum.

Saygılar sunuyorum.