SEVDA KARACA DEMİR (Gaziantep) - Teşekkürler Sayın Başkan.

Şimdi, Antep'te halı fabrikalarında çalışan 4 ailenin yoksulluk nedeniyle çocuklarına tedbir kararı konulmuş ve bu tedbir kararlarının gereğinin yerine getirilmesi için de aile zorunlu kılınmış. Şimdi, birinin anne engelli, baba ise çalıştığı fabrikadan bir gün bile izin alsa o izin onun devamsızlık primini etkilediği için ödü kopuyor izin kullanmamak için. Komşuya mı emanet etsin, yoksa bu tedbir kararının gereğini yerine getirmemeyi mi tercih etsin?

İkinci bir örnek söyleyeceğim size, eğitim tedbiri. Bu eğitim tedbiri örneğin şöyle: Çocuğu okula gönderirken beslenme çantasına koyacak bir yiyecek bulamayan anne baba çocuğun eğitim tedbirinin gereğini yerine getirmekle zorunlu kılınıyor. Eğitim tedbiri çok önemli tedbir, bu arada bu var olan tedbirlerin hepsinin çok destekliyoruz ama bu tedbirlerin gereğinin yerine getirilmesiyle ilgili önlem alınmayan her durumda...

BAŞKAN CÜNEYT YÜKSEL - Teşekkür ederiz.

SEVDA KARACA DEMİR (Gaziantep) - Mesela, bu Antep'teki örneğimiz, çocuğunu bir ayakkabı alınmadığı, üst baş alamadığı, okul kitabı alınmadığı, okul yemeği koyamadığı için okula göndermek konusunda imtina ettiğinde bu eğitim tedbirinin gereğini nasıl yerine getirileceğiyle ilgili bir dert yaşıyor.

Üçüncü bir örnek, şiddet dönem bir kadın. Hâlihazırda zaten psikososyal destekleri eksik, hâlihazırda küçük çocukları olduğu için çalışma, ekonomik olarak kendini geçindirme, barınma koşullarında ciddi sorunlar yaşıyor ve çocuklarının danışmanlık hizmeti alması için bir ilçeden öbür ilçeye, hatta şehir hastanesine götürmesi isteniyor. Kadın diyor ki: "Verecek dolmuş param bile yok. Ayrıca sokağa çıktığım andan itibaren çocuklarımla beraber yeniden şiddet görme riskim var."

Şimdi, bütün bu örnekleri şu yüzden anlatıyorum: Bunların tamamı bu tedbir kararlarıyla beraber aynı zamanda bu tedbir kararlarının gereklerinin yerine getirilmesi için başka ihtiyaçların karşılanmasını da zorunlu olarak karşımıza çıkarıyor. Dolayısıyla, bu tedbir kararlarının gereğini yerine getirme noktasında verilmeyen her destek aileleri bir suçlu konumuna düşürdüğünde bunu tazyik hapsiyle gidermeye çalışmanın kendisi ayrıca başka sorunlara, başka sorumluluklara yol açıyor ve o sorunların ve sorumlulukların kaynağı bu yoksullaşma politikalarından, bu şiddet politikalarından, aynı zamanda çocukların bu tedbir kararlarını almasını zorunlu kılan koşullardan sorumlu olan iktidarın ta kendisi. O yüzden biz bu maddede şunu görmek istiyoruz: Hâlihazırda yoksulluğun ve hizmet eksikliğinin sorumluluğunu bu örneklere yüklemeden biz çocuklarımızı aynı zamanda diyelim ki bu tedbir kararlarının gereğini yerine getirmediği için hapse göndererek ikinci bir sefer mağdur olma ihtimalini düşünerek bu tedbire aykırılığın nedenlerini birbirinden ayırmak zorundayız. Bu maddede bunun yapılması lazım. İki, tazyik hapsi çocuğun korunma ihtiyacını ağırlaştırabilir, buna ilişkin bir önlem tarif ediyor olması lazım. Üç, hâlihazırda bu tedbir kararlarının gereğinin yerine getirilmesi noktasında aileler zaten zorluk çekiyorken onlara nasıl destek mekanizmaları sunulacağı tarif edilmeden tazyik hapsi ifade etmenin kendisi başka sorunlara yol açacak. O yüzden bu tazyik hapsi meselesinin ortadan kaldırılması, yaptırımdan önce desteğin nasıl güvence altına alınacağının açık bir biçimde belirtilmesi lazım. Bu madde bu konularla ilgili ciddi eksiklikler taşıyor.