EMRE ÇALIŞKAN (Nevşehir) - Sayın Bakanım, ben İl Sağlık Müdürümüze teşekkür ediyorum sunumundan dolayı.

Şöyle geri dönüşler alıyoruz: Bir hasta geldi, engelli hasta, hemipleji, refakatçisi yok yanında, kendi imkânlarıyla da tuvalete gidecek durumda değil. Refakatçisi olmadığı için yatışı yapılmayan hastalar geri dönüş yapıyor. Yani refakatçi için de kendi refakatçi bulamayan ya da kendi imkânlarıyla, parası olmayan diyelim hastaların geri gönderilmesi de açıkçası biraz sıkıntı yaratıyor. Bununla ilgili ne yapıyoruz onu merak ediyorum.

ANKARA İL SAĞLIK MÜDÜRÜ ALİ NİYAZİ KURTCEBE - Sayın Vekilim, unuttuğum bir hususu gündeme getirdiniz, teşekkür ediyorum.

BAŞKAN MEHMET MUHARREM KASAPOĞLU - Çok kıymetli bir konu bence.

ANKARA İL SAĞLIK MÜDÜRÜ ALİ NİYAZİ KURTCEBE - Evet, çok.

Sayın Başkanım, sayın vekillerim, biz geçtiğimiz dönem, birkaç ay önce, daha doğrusu haziran ayından sonra Ankara Kalkınma Ajansıyla bir proje gerçekleştirdik. O projenin ilk fazında 50 hasta yakınına veyahut da hasta yakını olmayan kişiye engelli hasta bakımı konusunda refakatçi eğitimi verdik ve bunu da gönüllülük esasıyla verdik. Orada bir engelli bakımı konusunda havuzumuz oluştu, 50 kişiye verdik, şimdi bir 50 kişiye de ocak ayından sonra vereceğiz. Bunun yaklaşık 30'u zaten şu anda hastalarına kendi bakmakta olan kişiler, 20'si de gönüllü olarak farklı yerlerde hasta bakacak kişilerdi. İkinci fazda da yine aynı şekilde gerçekleştireceğiz Sayın Vekilim. Tabii, bu bir konu yani 30 kişiyle, 20 kişiyle bitecek bir husus değil ama orada siz de çok iyi biliyorsunuz, sizin alanınız da olduğu için. Özellikle kendi günlük yaşam aktivitelerini çok fazlaca yerine getiremeyecek, daha doğrusu, işte, tuvalet ihtiyacını bile karşılayamayacak, yemek yiyemeyecek vatandaşlarımız için mutlaka yanına bir refakatçi gerekiyor. Bunun işte, çocuğu olmuyor, işte yakını olmuyor, bu şekilde, gönüllülükle belli bir noktaya kadar bu gün içinde sürdürülebiliyor bu akşam belli bir saatten sonra olmuyor. Tabii, burada özellikle Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu konudaki programlarından destek alınabilir. Hastanelerimizde de bu konuda verilecek bir hizmet çok fazla yok; orada hemşire hanımlar çalışıyor, işte, terapist arkadaşlarımız oluyor. O nedenle, bu konuyu biraz da Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığıyla birlikte değerlendirmek gerekir diye düşünüyorum Sayın Vekilim. EMRE ÇALIŞKAN (Nevşehir) - Teşekkür ederim.

YOZGAT BOZOK ÜNİVERSİTESİ REKTÖRÜ PROF. DR. EVREN YAŞAR - Bir de ben ekleme yapabilir miyim Sayın Vekilimin sorusuna?

Şöyle ki; kendisi de biliyor, Emre Bey yıllarca bu konuda çalışan bir arkadaşımız. Bu hastalarda, özellikle hani bu felçli hastalarda refakatçiyi sadece bakımı sağlayan kişi olarak görmeyiz biz rehabilitasyon hizmetinde, burada aynı zamanda o hastanın bakımını üstlenmesi açısından eğitime alınması gereken bir unsurdur aynı zamanda. Tabii, bu konuda mümkün olduğu kadar, bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de bu konudaki bakım şirketleri gelişmeye başladı. Eğer kimsesizse ve parasal anlamda da sıkıntı yaşıyorsa belki de bu konuların tam ortasında olması gereken başka bir meslek gurubuna dikkat çekmek istiyorum, sosyal hizmet uzmanları. Sosyal hizmet uzmanları vasıtasıyla Bakanlığımız da bu konuda destek politikaları geliştiriyor veya bu konuda çalışmalar var, il bazlı. O açıdan şimdiye kadar yıllardır olan meslek hayatımda bu konuda takıldığım bir veya ikidir, onun dışında hiç takılmadım, onu arz etmek istedim.

BAŞKAN MEHMET MUHARREM KASAPOĞLU - Buyurun.

ANKARA GAZİLER FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ BAŞHEKİMİ PROF. DR. ENGİN KOYUNCU - Ben de sunumumda aslında bakıcı, refakatçi, yardımcı desteğinden bahsetmiştim. Şimdi, çok önemli bir konu bu. Bizim de başımıza bir kişide geldi yani hiç refakatçisi olmayan, yakını olmayan ve parası olmayan. Genelde yakın olmayanlar günlük işte, 2-3 bin liralık bir ücret vererek ücretli refakatçi temin edebiliyorlar. Bir kişiyle karşılaştık, ona da hastanemizdeki klinik destek personeliyle yardımcı olduk.

Şimdi, bize zaman zaman Almanya'dan gelen hastalar oluyor, orada rehabilitasyon tedavisi görmüş, çok memnun olmamış veya iyileşememiş. Onlarla konuştuğumda orada özellikle refakatçilerin alınmadığını ifade ettiler, yani hasta yakınlarını almıyorlar hastaneye ve hastane personelinin onlara destek olduğunu ifade ediyorlar. Bizim de yaşlanan toplumla ve çekirdek ailenin küçülmesiyle birlikte, işte eşin, çocuğun, anne babanın çalışmasıyla birlikte gerçekten bu desteğe ihtiyaç duyacak hasta sayısı zamanla artacaktır. Şu anda çok ciddi bir oranda olmasa bile önümüzdeki on beş yirmi yıl içerisinde bu desteğe ihtiyaç duyacak hasta sayısı artacak; bunun da bir çözüme kavuşturulması lazım. Aile Bakanlığı yoluyla olabilir veya işte, Sağlık Bakanlığı ne kadar personel istihdam edebilir, onu bilmiyorum ama önemli bir konu. Çok teşekkür ederim bunu vurguladığınız için.