| Komisyon Adı | : | (10 / 242, 349, 392, 394, 397, 401) Esas Numaralı Meclis Araştırması Komisyonu |
| Konu | : | Millî Eğitim Bakanlığı Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürü Mehmet Nezir Gül'ün, Genel Müdürlük olarak özel eğitim kapsamında hizmet ihtiyacı duyan vatandaşlarla ilgili yaptıkları çalışmalar ve öneriler hakkında sunumu |
| Dönemi | : | 27 |
| Yasama Yılı | : | 3 |
| Tarih | : | 02 .10.2019 |
METİN İLHAN (Kırşehir) - Genel müdürüme teşekkür ediyorum. Gerçekten de en önemli kısmını aslında Millî Eğitim oluşturuyor çünkü bu çocukların herhangi bir ilacı yok, ne Down sendromluların ne otizmli çocukların herhangi bir ilacı yok, onun için size çok büyük işler düşüyor. Biz işin içinde olduğumuz için yani ailelerle sürekli görüşüyoruz, RAM'larda ailelerin en çok istediği şey, devletin ödediği eğitim gideri herhâlde haftada 2 ya da 4 saat, onun artırılmasını istiyorlar yani en azından bir 8 saate çıkarılsın istiyorlar çünkü bu iş yapılıyorsa biraz daha ciddi olarak yapılsın çünkü 2 saatin yetmediğini biz de görüyoruz orada.
İkincisi: Bir de orada, RAM'larda ergoterapi var, farklı, çocukların beraberce, toplu olarak eğitim aldığı ortamlar var. Yani biz bunun Millî Eğitimde de Millî Eğitim okullarında da yapılmasını istiyoruz çünkü ergoterapinin ne kadar önemli olduğunu burada defalarca anlattılar profesör hocalarımız. Çok önemli olduğunu anlattılar ama tabii ki biz Millî Eğitimde böyle herhangi bir eğitimin olmadığını gördük.
Bir de özel okullar da dâhil, devlet okullarında özellikle bu tür çocuklara çok fazla önem verilmediğini ben görüyorum. Niye? Çünkü o çocuk yük olarak görülüyor. Hem öğretmen tarafından hem okulun idari kısmı tarafından bu çocuklar yük olarak görüldüğü için sınıf mevcudiyetinin biraz daha azaltılmasını istiyoruz. Yani sınıflar 30 kişilik olmasın da 20'lere düşsün çünkü böyle hem Downlu hem otizmli 1 çocuk neredeyse 4-5 çocuğa bedel yani o çocuğun bakımıdır, gitmesidir, gelmesidir. Bir de bu tür çocukları olan ailelerin mutlaka destek alması gerekiyor özellikle okullarda. Yardımcı annelerin olmasını istiyoruz biz. Bu yardımcı annelerin de atamayla mı olur, İŞKUR üzerinde mi olur; nasıl olur bilmiyorum ama bu çocukların gerçekten desteğe ihtiyacı var. Çocuk teneffüse çıkıyor, kaybolup gidiyor, ondan sonra o çocuk yönetim tarafından aranıyor, nereye gitti acaba diye.
Bir de "gölge öğretmen" kavramı var. Gölge öğretmen hemen hemen her çocuğa doktorlar tarafından tavsiye ediliyor, özellikle 3-4 yaşlarındaki çocuklara. Bu konuda Millî Eğitim Bakanlığı acaba gölge öğretmeni ailelere tahsis edebilir mi? Çünkü gölge öğretmen bir annenin de en azından yükünün bir kısmını alacak, en azından aile biraz dışarıya çıkıp hava alabilecek, kendi ihtiyaçlarını giderebilecek. Bu yönden bir desteği olursa...
Teşekkür ederim.