BURCU KÖKSAL (Afyonkarahisar) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ordunun birlik bütünlüğünü, eğitim ve sağlık sistemini bozanlar yaptıkları hatayı günü kurtarma çabasıyla çözme gayreti içerisindeler. Şöyle kanuna bir baktım asker olma idealiyle yanıp tutuşan ancak 669 sayılı KHK'yle okulları kapatılan, terörist damgası vurulan, hayatları karartılan askerî öğrencilere yönelik bir şey var mı diye ama maalesef yok. Ne istiyor bu çocuklar? Güvenlik soruşturmasından geçerek asker olup mesleklerine kavuşmak istiyorlar. Yıllardır seslerini duyurmak için çırpınıyorlar her seçim döneminde ve referandumda söz verdiğiniz hâlde bir güvenlik soruşturmasını çok gördüğünüz çocuklar. Aralarında asker ve şehit çocukları var. Diyorlar ki: "Biz güvenlik soruşturmasından geçelim, eğer bir terör bağlantımız varsa, bir suçumuz varsa cezasını çekmeye razıyız ama masumken terörist yaftasını yemek zorumuza gidiyor." Soruyorum: Niçin söz verdiğiniz hâlde mağduriyetlerini gidermiyorsunuz?

Türk Silahlı Kuvvetlerinde zor şartlarda görev yapan, sayıca en fazla olan, buna karşılık yüzde 2,5 lojman yüzdesiyle emniyetsiz ortamlarda oturmak zorunda bıraktığınız, hain pusularda canını veren, kendine ait hiçbir yönerge ve yönetmeliği dahi olmayan, doksan gün hava değişimi aldığında sözleşmesi feshedilen, dört aylık eğitimle sahaya inen, canını ortaya koyan, 3600 ek gösterge verilmeyen, mesleki güvencesi ve kadrosu olmayan uzman çavuşları niçin görmüyorsunuz? Santimle, milimle gazilik hakları verilmeyen, yaklaşık 20 bin malul sayılmayan gazimiz var bu ülkede; merak ediyorum, acaba ne zaman sıra onlara gelecek diye. Hayatlarını vücutlarında şarapnel parçalarıyla yaşamak zorunda kalan; elini, kolunu, parmağını kaybetmiş; bir onur madalyasını bile çok gördüğünüz bu kahramanlara gazilik onurunu ne zaman yaşatacaksınız? Kamuda mobbinge uğrayan, yeri geldiğinde her türlü angarya iş yaptırılan, sadece şehit cenazelerinde aklınıza gelen şehit yakınlarının feryadı ne zaman duyulacak? Terör mağdurlarıyla ilgili, şehit çocuklarının tamamına, şehidin çocuklarının bulunmaması hâlinde şehit kardeşlerinin tamamına iş hakkı verilmesiyle ilgili verdiğim bir kanun teklifi var; gelin, hep beraber kabul edelim. Eğer samimiyseniz -hani diyorsunuz ya "Şehit yakınları başımızın tacı." diye- gelin, bu kanun teklifini Genel Kuruldan geçirelim. Ha "Para yok." diyecekseniz, şunu söyleyeceğim: Kamudaki israfa ayrılan bütçe şehit yakınlarına gelince neden yok? Eski vekillerinizin çocukları özel kalem müdürlüğünde, özel kadrolarda, işe bile gitmeden maaş alırken bugün şehit çocukları ve gazi çocukları işsiz bu ülkede. (CHP sıralarından alkışlar)

Askerî hastaneler var, hani kapattığınız, sivilleştirdiğiniz; işte o askerî hastaneler kapatıldığından beri kahraman gazilerimizin çilesi bitmiyor. Hem terörle mücadele ediyorsunuz hem de terörle mücadelede yaralanan askerlerimizi tedavi edecek askerî hastaneleri sivilleştiriyorsunuz. Askerî hastane doktorları vardı; bakın, bunlar aynı zamanda rütbeli askerlerdi. Çatışma ortamını iyi bildikleri için askerlerin her şeyden önce psikolojisini anlarlardı. Harp tedavisini bilen doktorlardı, örneğin mayında parçalanmış bir bacağı en iyi nasıl tedavi edeceklerini onlar bilirdi. Şimdi sivil hastanelerde, maalesef, yaralı gazilerimize öncelik tanınmasında sıkıntı yaşanıyor ama askerî hastanelerde bu yoktu arkadaşlar. Savunma sisteminin olmazsa olmazı, can damarı, hayat kurtarıcısı olan askerî hastaneleri niçin açmıyorsunuz? Askerî hastaneleri kapattığınız için, 2.043 olan askerî doktordan bugün sadece 347 kişi kalmış. Özellikle, çatışma ve operasyon bölgeleri için ciddi bir savaş cerrahisi uzmanı açığımız var. "Kahraman Türk askerini seviyoruz, ordumuzun yanındayız." demekle bu işler olmuyor. Askeri seviyorsan bunu göstereceksin, onun özlük haklarını vereceksin, onun sağlığını koruyacaksın ve o yaralandığı zaman da en iyi şekilde tedavi olmasını sağlayacaksın; şehit olursa da şehit yakınlarını gerçekten başının üstünde taç edeceksin.

Genel Kurula saygılarımla. (CHP sıralarından alkışlar)