CHP GRUBU ADINA VELİ AĞBABA (Malatya) - Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygıyla sevgiyle selamlıyorum.

Depremde hayatını kaybedenlere de Allah'tan rahmet diliyorum. Depremde ailelerini, çocuklarını, anne-babalarını, hatta tüm yakınları kaybedenlerin de Allah sabrını artırsın dileklerimi iletmek istiyorum. Yine, bu depremde yıllarca alın teri dökerek birikimleriyle aldıkları evlerini kaybedenlere geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Ekmek teknelerini, iş yerlerini, araçlarını, hayvanlarını, kayısısını, tütününü, mısırını, arpasını, yani ekmeklerini kaybedenlere de geçmiş olsun demek istiyorum.

Değerli arkadaşlar, ben buradan destek olan bütün yurttaşlarımıza; Edirne'den, Kırklareli'den, İzmir'den, Erzurum'dan, Ardahan'dan, Kars'tan Türkiye'nin her yerinden deprem bölgesine destek olanlara da buradan şükranlarımı, minnetlerimi sunuyorum. Ben, depremin ilk saatten itibaren Malatya'da kimi zaman enkaz altında kalan insanların çığlıklarını duydum, kimi zaman kapanan yollarla ilgili köylülerin yanında oldum. Buradan ifade edeyim değerli arkadaşlar: Hayat normalleşinceye kadar da Malatya'da hemşehrilerimle birlikte olmaya devam edeceğim.

Değerli arkadaşlar, tabii, EYT düzenlemesi olmasaydı bugün Mecliste olmazdım, geçtiğimiz gece EYT düzenlemesi Meclise gelince burada olmam gerektiğini düşündüm. Çünkü en başta, depremde enkaz altında kalıp ölen arkadaşların çoluk çocuğuna sözüm olduğunu, vicdan borcum olduğunu söylemek istiyorum, EYT'lilere de tabii ki sözümüz var.

Değerli milletvekilleri, depremde ölen EYT'li insanların emekli maaşları hak sahiplerine derhâl ve hızlı bir şekilde bağlanmalıdır, EYT'li olup eksik primi olan ve depremde hayatını kaybedenlerin eksik primlerini de devlet karşılamalıdır. Aynı şekilde, iş yeri yıkılan, zarar gören esnafın da EYT prim eksiklerini devlet karşılamalı ve hemen aylık bağlamalıdır. Eğer illerin boşalmasını istemiyorsak, eğer yaşam normalleşsin diyorsak zarar gören iş yerlerine uzun vadeli faizsiz kredi verilmeli ve iş yerleri hızlıca esnafa verilmelidir.

Değerli arkadaşlar, EYT sorunu 17 Ağustos deprem felaketinin ardından ortaya çıkmıştı. Cumhurbaşkanının "Seçim kaybetsem bile yokum." dediği EYT'liler yıllarca mağdur edildi. Kaybetme korkusu sarınca EYT gündeme geldi. Tabii ki burada EYT'nin gelmesini demokrasiye borçlu olduğumuzu ifade etmek istiyorum. Başta muhalefet partileri -ki en çok Cumhuriyet Halk Partisi- ve bağımsız, sivil, AKP'ye bağlı olmayan EYT derneklerinin de büyük mücadelesi olduğunu hep beraber görüyoruz. Eğer onlar Maltepe Meydanı'nda ya da Türkiye'nin çeşitli yerlerinde mitingler yapmasaydı, "Edirne'den Kars'a, Jüpiter'den Mars'a" diye sloganlar atmasaydı bugün bu meseleyi konuşmuyor olacaktık.

Bu düzenlemedeki eksiklere bakınca, bu düzenlemenin eksik olduğunu ve enkaz altında kaldığını görmekteyiz. Bu teklifte 5975 gün primine takılanlar, çıraklık ve staja takılanlar, BAĞ-KUR tesciline takılanlar, 9000 güne takılanlar, kısmi emekliliğe takılanlar, depreme takılanlar olduğunu görüyoruz. Değerli arkadaşlar, bir günle on yedi yıl fazla çalışmaya mahkûm edilenlerin sorunları bu teklifle çözülmedi, çözülmeyecek, EYT sorunu enkaz altında kalmaya devam edecek.

Enkaz altında kalan bu yasada neler yok, şimdi bir bakalım: Son dakikada ortaya çıkan 5975 gün sorunu... İlk önce Çalışma Bakanı Vedat Bilgin'in EYT düzenlemesiyle ilgili Komisyonda yaptığı konuşmayı tekrar hatırlatmak istiyorum. "Prime takılanlar olmayacak çünkü o günkü 8 Eylül 1999 öncesi prim şartını değiştirmiyoruz yani EYT'de 1999 öncesi ve 5000 gün prim şartını değiştirmiyoruz." dedi. Bu, Sayın Bakanın ifadeleri ama getirilen yasaya baktığımız zaman kademeli prim koşulu getirildi. İnsanlar AKP'ye güvenip 5000 günde emekli olmayı hayal ederken 5000 ile 5975 gün arasında değişen prim şartına takıldılar. İnsanlar iktidara güvendiler, 5000 güne borçlandılar -görmüşsünüzdür internette- telefonlarını sattılar, arabalarını sattılar, eksik primlerini ödeyerek emekli olmaya çalıştılar ama maalesef, getirilen yasayla tam 975 gün yani iki yıl yedi ay insanlar emekli olamayacak. Bir de depremde evlerini kaybeden, ailelerini kaybeden, iş yerlerini kaybedenler var; yeni bir prim şartını getirmek hele bu deprem ortamında vicdansızlıktır, haksızlıktır değerli arkadaşlar.

Bir başka sorun, staj ve çıraklık mağdurları. Staj ve çıraklık yapanlar bir dönem -deyim yerindeyse- ucuz iş gücü olarak kullanıldılar ama bugün staj ve çıraklık yapanlar bu haktan mahrum ediliyorlar, bu insanlara "Sen emekli olamazsın." diyorlar. Değerli arkadaşlar, arkadaşlarımız da gündeme getiriyor, çırak ve stajyerlerin de mutlaka bu kapsama alınması gerektiğini buradan bir kez daha ifade ediyoruz.

Değerli arkadaşlar, bir diğer kangren olmuş sorun BAĞ-KUR tescili mağdurları. Vergi levhası, esnaf odası kaydı olan ama BAĞ-KUR kaydı açılmamış olan esnafın 2008 öncesi tescil tarihini düzeltmesi ve borçlanma hakkının verilmesi gerekli ama duymadınız, on binlerce esnaf bugün burada bu mağduriyetin giderilmesini bekliyor. Diyorlar ki: "Hep devleti, milleti sömüren yandaş iş adamları, çeteler için düzenleme yapılıyor, onlar için af getiriliyor ama maalesef fakir fukara esnafın sesi duyulmuyor." Ben buradan da o fakir fukara, hakları yenilen esnafa da bir çağrı yapmak istiyorum: Bugün deprem ortamında sizin sesinizi duymayanların sandık geldiğinde siz de sesini duymayın.

Değerli arkadaşlar, bir başka sorun 9000 gün eşitsizliği. Biliyorsunuz, 4/A'lı yani eski deyimiyle sigortalı bir EYT'li 5000 günde emekli olurken BAĞ-KUR'lu birisi 9000 günde emekli olabiliyor ve bir ucube ki 9000 gün prim yatırmasına rağmen daha az emekli maaşı alıyor. Değerli arkadaşlar, neredeyse 2 katı, on bir yıl daha fazla çalışması, prim yatırması gerekiyor. Bu insanlara da bir kereye mahsus borçlanma hakkının getirilmesini talep ediyoruz.

Bir başka sorun yaş haddinden emeklilik. "Yaş haddinden emeklilik" dediğimiz kısmi emeklilik; SSK'liler için on beş yıl, 3600 günde emekli olunuyordu. Emekli olma koşulu 99 öncesinde kadınlarda 50, erkeklerde 55 iken 99'da kadınlar 58, erkekler 60'a çıkarılmıştı. 99 öncesi EYT kapsamında olması gereken bu insanlar da düzenlemede yok.

Bir diğer sorun aylık bağlama oranları. Değerli arkadaşlar, 2002'de en düşük SSK emekli aylığı asgari ücretin 1,39 katıydı, en düşük memur maaşı asgari ücretin 2,04 katıydı. Eğer SSK emekliliği buna göre olsaydı SSK emekli aylığı 11.823 lira olacaktı, bugün 5.500 lira; en düşük memur emekli aylığı ise 17.352 lira olacaktı, bugün 6.925 lira. Maalesef, 2000 yılı sonrası yapılan düzenlemelerle aylık bağlama oranları yüzde 70-75'ten yüzde 30 seviyelerine düşürüldü. 2008 yılında AKP tarafından yapılan düzenlemeyle, büyüme oranları yüzde 100 dikkate alınıyorken bu değişiklikle yüzde 30'a düştü. Ayrıca, emeklilerin intibak, sağlık giderlerinde katkı payı sorunları da devam ediyor. Toplumun herhâlde en mağdur kesimi olmaya devam ediyorlar. Maalesef, doğal gazı açamayan, kombiyi açamayan emeklilerin çokluğunu görmekteyiz.

Değerli arkadaşlar, şimdi depreme gelmek istiyorum. Buradan sözümün başında söylemek istiyorum: Depremde görevini yapması gerekenler görevlerini yapmadılar ancak görevi olmayanlar, üzerine vazife olmayanlar da -haklarını teslim etmek lazım- görevlerini yaptılar. Türkiye'nin dört bir yanından belediyeler, STK'ler, milletimiz üzerine düşeni fazlasıyla yapmaya çalıştılar. Van'dan Edirne'ye, Giresun'dan Tokat'a, Tunceli'den Çorum'a, İzmir'den Ardahan'a kadar herkese teşekkür ediyorum.

Değerli arkadaşlar, ben de depremi duyar duymaz bakanlarla birlikte özel bir uçağa binerek Malatya'ya ulaştım, saat 10.00 gibi Malatya'daydım. Malatya'yı biraz anlatmak istiyorum. Buradan söyleyeyim, Malatyalıların da serzenişi: Tabii ki çok büyük bir deprem Adıyaman, Maraş, Hatay, Gaziantep için ama Malatya'nın da merkezinin maalesef yüzde 60'ı yıkılmış durumda. Malatyalılar, Malatya'nın biraz gölgede kaldığını, kamuoyunda deprem olmamış gibi bir havanın estirildiğini söylüyor. Bu serzenişi de size ifade etmek istiyorum.

Değerli arkadaşlar, hemen iner inmez -saat 9.30-10.00 arası- Malatya'daki en prestijli konutlardan, eski SSK hastanesinin karşısındaki Hayat Sitesi'ne gittim. Buradan bir kez daha rahmetle anıyorum, Kadın Kolları Başkanımız Güllü Tuncer ve Doktor Ekrem Tuncer'in bulunduğu enkaz alanına gittik, orada çalışmaları biraz inceledik; ardından bizim meşhur "İnönü Caddesi" dediğimiz, Türkiye'nin en uzun caddelerinden biri sayılan İnönü Caddesi'ndeki enkazları geze geze Valiliğe ulaştık. Şimdi, değerli arkadaşlar, oraya gittik, oradaki yetkililere, komutanlara arama kurtarma çalışmalarının yeterli olmadığını, sahada askerin olmadığını söyledim ve sahadan o yalvarışları aynı şekilde, yalvarır şekilde oradaki komutanlara ifade ettim. Örneğin 2'nci Ordunun karşısında 89 kişinin öldüğü Hakimbey Apartmanı'ndaki birkaç asker dışında maalesef üzülerek söylemek isterim ki sahada askeri göremedik. Ardından asker gelir diye tekrar döndük, Hayat Sitesi'nin önüne gittik. Hayat Sitesi'nin önünde beklerken arama kurtarma ve itfaiyenin sayesinde enkazdan 1 kişiyi canlı çıkardık. Bir yirmi saniye geçti, 5 bloklu Hayat Sitesinin 2 bloku hemen biz oradayken çöktü; biz, Hekimhan Belediye Başkanımız ile İl Başkanımızla yirmi saniyeyle falan kurtulduk.

Değerli arkadaşlar, sonra oradan çıktık -isim de vereyim- Şehit Feyzullah Taşkınsoy Ortaokulunun önünde bir enkaz var, birkaç genç gördüm, bir insan enkazın üzerinde yatıyor. Ne yapıyorsun dedim, "Öldü." dediler. Elinde demir testere ama sapı yok, eli kanamış o gencin -bunların hiçbiri resmî değil- kadın bağırıyor "Kurtarın, elinizi ayağınızı öpeyim, kurtarın!" diyor, sıkışan o kadını demir testereyle kurtarmaya çalışıyorlar. Yanımızdan geçen itfaiyeyi durdurmaya çalışıyoruz, ambulansı durdurmaya çalışıyoruz; 4 kişi o çocuğu kurtarmaya çalışıyor. Ardından benim de evimin bulunduğu Zaviye Mahallesi Arslanlar Sitesi'nin önüne gittim. Bir baba bir aşağı bir yukarı koşarak, haykırarak bağırıyor. Geldi, yakamı tuttu "Kurtar kızımı." dedi. Ne yapabilirim ben, ne yapabilirim? Gittim, enkazın altında bağırdım. "Gizem, Gizem, Gizem" diye bağırdım. Gizem sesimi duydu. Vali Bey'i aradım, lütfen, size yalvarıyorum, Gizem'i kurtarın dedim. Gizem, şükürler olsun, oradan kurtarıldı.

Değerli arkadaşlar, 2 büyük depremi aynı gün yaşayan Malatya'da ikinci depremle maalesef bizim beldelerimiz, ilçelerimiz yok oldu; Doğanşehir ilçesi diye bir ilçe yok artık. Bugün, o Büyükşehir Yasası'nı getirenlere de seslenmek istiyorum. O Büyükşehir Yasası'nı getirenler enkazın altında kaldı. Bizim belde belediyelerimiz vardı. Örneğin, 1927'de belde olan Polat vardı. Değerli arkadaşlar, koca Polat beldesinde 1 tane iş makinesi yok, belediyenin 1 tane iş makinesi yok. İnsanlar kendi imkânlarıyla, kendi tırnaklarıyla o cesetlerini çıkararak kendi imkânlarıyla gömmeye çalıştılar. Kurucaova da Erkenek de öyle, Ören de öyle. Ören'e -sevgili Ulaş Karasu burada- Ulaş Karasu'yla gittik, muhtara geçmiş olsun dedik. Bizim yönetici Veli Sarıgül ve eşinin de evinin yıkıldığını öğrendik; gidip Veli ağabeye bir geçmiş olsun diyelim dedik, "Gitmeyin." dediler. Niye? "Veli ağabey ve eşi öldü." dediler. "Arabanın içinde." diyorsunuz dedik, "Gömecek yer bulamadık, kimse gelmiyor, arabanın içinde bekliyor." dediler.

Yine, 2 kişi yaşayan bir eve akşam 3 kişi misafir olmaya gidiyor, birinci depremden kaçıyorlar; 5 kişi ölüyor, 2 kişiyi tanıyorlar -Örenli- 3 misafiri tanıyan yok, cesetler yolda yatıyor.

Yine, değerli arkadaşlar, bir asker arkadaşımın, Gözeneli Cumali'nin ve benim daha önce danışmanlığımı da yapan sevgili Avukat Hüseyin Can Güner'in teyzesinin bulunduğu -Haluk Hocam bilir- Sivas Caddesi'ne gittik, -yeminle söylüyorum- Sivas Caddesi'nde, Cumali ne yapıyorsun, çocuklar nerede dedim, "Çocuklar kamyonun arkasında." dedi. Gidip bir geçmiş olsun diyelim dedim, "Gitme." dedi. Niye dedim, "Çocuklarım öldü." dedi. Niye bekliyorsun dedim, "Cenaze aracı yok." dedi. Neyse, Malatya Mezarlıklar Müdürünü aradık, sağ olsun, cenaze aracını gönderdi, aldı. Hüseyin orada beklemeye devam ediyor annesiyle, günlerce bekledi. Biz Kadın Kolları Başkanımızın bulunduğu enkaza her gün gidiyoruz, ailesiyle bekliyoruz. Değerli arkadaşlar, bunu Allah kimseye yaşatmasın; bakın, ilk üç gün insanlar kurtulurlar diye umut ettiler ama 4'üncü, 5'inci günden sonra önce bütün çıksınlar diye, sonra kopmadan çıksınlar diye insanlar dua etti. Şimdi, burada hiç kimse konuşmasın. "Arama kurtarma yeterliydi, AFAD vardı, asker vardı." diyorsanız vallahi yalan söylüyorsunuz, vallahi billahi yalan söylüyorsunuz. Her şeyin üzerine yemin ediyorum; bakın, her şeyin, ölmüş annemin üzerine yemin ediyorum, ne asker vardı -yine Malatya şanslıydı- ne AFAD vardı; gittim Adıyaman'ı gördüm, gittim Erkenek'i gördüm değerli arkadaşlar, insanlar kendi imkânlarıyla çıkarmış. Şimdi ben size söyleyeyim, bakın, diyorlar ya "Asker çıkmadı." Niye? Kimisi diyor ki: "Soylu çıkarmadı." Kimisi diyor ki: "Akar çıkarmadı." Kimisi diyor ki: "Askerî vesayet olmasın, asker gözükmesin diye çıkarılmadı." Kimisi "Erdoğan'ın darbe paranoyasından dolayı çıkmadı." diyor. Kim çıkarmadıysa Allah onların bin türlü belasını versin. Ya, böyle şey olur mu, enkaz...

Bakın, dün ben Malatya'daydım, bir deprem yaşadık, 20'nin üzerinde bina yıkıldı, hemen enkazlara gittik değerli arkadaşlar, arama kurtarmanın hızlı olmasının ne anlama geldiğini orada gördük. Bir baba ve kızı evlerinden kızın çeyizini almaya gidiyorlar, bina o sırada çöküyor. Arama kurtarma geldi, baba ve kızı sağ çıktı. Yine bir başka yerde, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının orada 1 kişi sağ çıktı. Zaviye Mahallesi'nde 1 kişi enkazdan sağ çıktı. Niye? Çünkü arama kurtarma zamanında yapılmıştı. Maalesef bugün kayıtlı can kaybı 45 bin ama ben bu rakama inanmıyorum çünkü insanlar ölülerini kokmasın diye kaydedilmeden mezara gömdüler. Bir şeyi daha ifade edeyim: Ulusal Kurtuluş Savaşı'nda askerlerimiz şehit oldu, kefenlenerek gömüldüler; Çanakkale Savaşı'nda askerlerimiz öldü, kefenlenerek gömüldüler. Değerli arkadaşlar, depremde ölenlere kefen bulamadık. Depremde ölenler kefensiz gömüldüler değerli arkadaşlar, battaniyeyle gömüldüler, gözümle gördüm.

ALİ ŞEKER (İstanbul)- Perdeyle gömüldüler.

VELİ AĞBABA (Devamla) - Kefen bulunamadı, perdeyle gömüldüler, toplu gömüldüler. Maalesef, Kurtuluş Savaşı'nda, Çanakkale Savaşı'nda bile kefenle gömdüğümüz, yıkadığımız insanları depremde ayakkabılarıyla gömdük, ayakkabılarıyla. İnsanların -isim de vereyim, Topraktepe köyünde- cesetlerinin kurt saldırısına uğradığını gördük değerli arkadaşlar. Hiç kimse iddia etmesin, hiç kimse "Biz arama kurtarmayı iyi yaptık; şöyle yaptık, böyle yaptık." diye söylemesin.

Değerli arkadaşlar, bakın, asker o kadar önemli ki... Diyor ki Akar: "Biz 7.200 askerimizi soktuk sahaya." Malatya, 2'nci Ordunun merkezi -hadi 40 bini sağda, solda- 80 bin asker var. Bir karşılaştırma için utanarak söylüyorum: Cumhuriyet Halk Partili belediyelerin göndermiş olduğu araç sayısı 6.400, AK PARTİ'li belediyeler de muhtemelen o kadar göndermiştir; eder 12.800. Ya, bir bu rakama bak, bir de Türk Silahlı Kuvvetlerinin gönderdiği askere bak. Hâlâ -ey Hulusi Akar, ey Hulusi Akar- algı yaratmak için "Asker gönderdim." diyor; vallahi yalan, billahi yalan, yalan! Ne askeri! Bakın, o asker ki hepimizin askeri. Gördük, enkaz çalışmasında 3'üncü gün, 4'üncü gün gördük, Ankara'dan gelen, Van'dan gelen askerleri gördük; Allah onlardan razı olsun, ayaklarına taş değmesin. Kendilerini riske atarak o askerler insanları çıkarmaya çalıştılar ama maalesef hâlâ algı yaratmak için... Ne yapmışlar? İyi yapmışlar. Ne yapıyorlar? Twitter'ı yasaklıyorlar. Ne yapıyorlar? Algı yaratıyorlar. Bu enkazda kaldınız.

Allah'ın sopası yok, Allah'ın sopası yok; ne diyorlardı 99 depreminden sonra: "Depreme ulaşamadı devlet." Allah, Ecevit'e rahmet etsin; Ecevit'in ahı tutuyor. Ecevit, 99 depremi olduğunda -şahittir Engin Özkoç, Grup Başkan Vekilimiz- öğleyin Valiliğin önünde basın açıklaması yaptı; Erdoğan üç gün gidemedi bölgeye. Şimdi diyorlar ki: "Üç gün çadır veremediniz." Yaşadıklarımı anlatıyorum, bugün 23'üncü gün.

ALİ ŞEKER (İstanbul) - Hâlâ çadır yok, hâlâ mesaj geliyor.

VELİ AĞBABA (Devamla) - Dün 22'inci gündü, yaşadığım bir olayı anlatayım: Yeşiltepe Mahallesi; Avcılar ilçe örgütü 100 tane çadır kurdu oraya, çadırdan dolayı kavga çıktı arkadaşlar; çadırdan dolayı kavga çıktı, insanlar birbirlerini dövdü taşlı sopalı. Niye? Diyorlar ki: "Gidin muhtardan alın." Muhtar nereden alacak çadırı? Kaymakama gidiyor, yok; Valiye gidiyor, yok; AFAD'a gidiyor, yok. Bin hanelik yere 50 tane çadır vermiş, çadır yok. Bakın, buradan söylüyorum: Telefonlara bakamıyorum, Malatyalılar da duysun beni, telefonlarıma bakamıyorum. Vallahi billahi bizde de çadır yok. Çadır bulamıyoruz; el öpüyoruz, ayak öpüyoruz, çadır bulamıyoruz. 23'üncü gün, hâlâ "Çadır, çadır, çadır, çadır..." diyoruz; yok çadır, yok. Konteynerden vazgeçtik, konteynerden vazgeçtik.

Değerli arkadaşlar, bir şey daha söyleyeyim: Malatya, Kızılay'ın konteyner üretim merkezi; 580 dönümlük eski vagon onarım fabrikasında konteyner üretiyorlar. Gittim ziyarete, gittim. Ne yapıyorsunuz? Sayın Grup Başkan Vekilleri, ODTÜ mezunu bir makine mühendisi, nitelikli bir arkadaşa benziyor, ne kadar konteyner üretiyorsun dedim, günlük 20 tane... 20 tane, 580 dönümlük arazide günlük 20 tane konteyner üretiliyor arkadaşlar. Bakın, çadır yok. Çadır niye yok? Diyorlar ki: "Suriye'ye gönderdi." "Suriye'ye gönderdi." diyorlar, konteyner Suriye'de. Peki, buradaki fakir fukara ölsün mü donsun mu? Donsun mu arkadaşlar? Vallahi billahi zenginin de çadırı yok, fakirin de çadırı yok.

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

BAŞKAN - Tamamlayalım lütfen.

VELİ AĞBABA (Devamla) - Bir başka şey söyleyeyim arkadaşlar, yine yeminle söylüyorum: Bakın, su içmemenin ne olduğunu bilir misiniz? Yemin ediyorum, insanlar kar suyu eritip iki gün boyunca kar suyu içtiler. Ekmeğin olmaması ne demek bilir misiniz? Allah Ankara Büyükşehir Belediyesinden razı olsun -yine Ulaş Karasu şahit- 100 bin ekmek getirdik, 80 binini Büyükşehir Belediyesine verdik, 20 binini biz dağıttık. 8-10 milyonluk araca binenlerin ekmek istediğini düşünün, 8-10 milyonluk araca binenlerin su istediğini düşünün. Yine, imdadımıza Tunceli yetişti, Elâzığ yetişti, Arapgir yetişti, Arguvan yetişti, Hekimhan yetişti; oradaki fırınları açtık, millete ekmek dağıttık. Değerli arkadaşlar, bu planlanmayacak bir şey mi? Planlanmayacak bir şey mi? Bir ekmek fırını... Elâzığ'ı düşünemediniz mi? Ne bileyim, Bingöl'ü düşünemediniz mi? Ne bileyim, Bitlis'i düşünemediniz mi? Maalesef, büyük bir koordinasyonsuzlukla karşı karşıyayız.

Değerli arkadaşlar...

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

VELİ AĞBABA (Devamla) - Başkanım...

BAŞKAN - Selamlamak için buyurun.

VELİ AĞBABA (Devamla) - Şimdi, değerli arkadaşlar, bakın, burada atıyorsunuz, Kızılaya atıyorsunuz, AFAD'a atıyorsunuz. Değerli arkadaşlar, "AKUT" denilen bir kurum vardı, AKUT; duydunuz mu? İlk kez 99'da duyduk. 600-700 AKUT görevlisi vardı, herkes hayran hayran izliyordu, dünyanın her yerine ilk onlar gidiyordu. Sonra başındaki zatın yani Nasuh Mahruki'nin siyasi görüşlerini beğenmediğiniz için AKUT'a el koydunuz, AKUT da 500-600 kişiyle çalıştı.

BÜLENT TURAN (Çanakkale) - Bu doğru değil ama.

VELİ AĞBABA (Devamla) - Doğru, aynen doğru.

BÜLENT TURAN (Çanakkale) - Yanlış konuşuyorsunuz.

VELİ AĞBABA (Devamla) - Nasuh Mahruki'ye "Ya istifa et ya da buraya kayyum atayacağız." dediniz; net doğru.

BÜLENT TURAN (Çanakkale) - Veli Bey...

VELİ AĞBABA (Devamla) - Net doğru, net doğru.

Değerli arkadaşlar, ülke vasıfsızlığa, liyakatsizliğe teslim edilmiş durumda. Ya, elinizi vicdanınıza koyun; çadır yok, konteyner yok, adam ortada geziyor. Niye? Siyasi yakınınız ya da başka bir yakınlık... Onur varsa, şeref varsa istifa eder. Bir kişi istifa etti mi?

(Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı)

BAŞKAN - Teşekkür ediyoruz Sayın Ağbaba.

VELİ AĞBABA (Devamla) - Kızılay Başkanına bak, hâlâ ortada geziyor ya, hâlâ ortada geziyor; insanlar çadırsız, insanlar hâlâ donuyor! Yazıklar olsun size! (CHP sıralarından alkışlar)

(AK PARTİ sıralarından "Sana yazıklar olsun!" sesi)