İRFAN KARATUTLU (Kahramanmaraş) - Teşekkür ediyorum öncelikle.

Biraz geç geldim, Pınar Hocamı dinleyemedim ama "2024 Krizler Çağında Çocuk Olmak" formatını çok beğendim, onu söylemek isterim. Alperen Hocama...

Tabii ki, erken uyarı işaretleri gerçekten çok önemli. Ben Kahramanmaraş Milletvekiliyim, tıp doktoruyum. Tam da son cümlede söylediniz; piyasada, sahada biz de karşılaşıyoruz, okul temelli psikososyal tarama kriz ekipleri, erişilebilir çocuk psikiyatrisi... Şimdi psikolog olsun, PDR olsun veya öğretmen olsun, arkadaşlarımızın tarama ve tespit görevleri varken... Benim de branşım fizik tedavi -bizim de aynı düşünce,-alttaki arkadaşlarımız tedaviye kalkışıyorlar ve bu tedaviye kalkışma süreci uzatıyor yani "Biz bunu hallederiz, biz bunu hallederiz." "Kahramanmaraş özelinde bu çocuk size gelseydi ne olabilirdi?" diye seçenekleri bize söyleyebilir misiniz? Yani beklemeseydi, "Aile bekletti." deniliyor, "Psikolog bekletti." deniliyor, "PDR bekletti." deniliyor... Sizin de çok katmanlı koruma modelindeki önerilerinizden biri de bu çocuk psikiyatrisine ulaşımın önündeki engeller. Biz buradan bir şey çıkarabilir miydik? Yani bize bir öneride bulunabilir misiniz?

İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ ÇOCUK VE ERGEN RUH SAĞLIĞI VE HASTALIKLARI ANA BİLİM DALI BAŞKANI DOÇ. DR ALPEREN BIKMAZER - Şimdi, tabii ki, çocukla alakalı, o çocukla alakalı sonrasında bir sürü paylaşım yapıldı; ne kadar doğruydu, ne kadar yanlıydı açıkçası onları bilemiyorum. Ama eğer çocukta tedavi edilebilir bir psikiyatrik bozukluk varsa özellikle dikkat eksikliği, hiperaktivite bozukluğu gibi, dürtü kontrol bozukluğu gibi problemler varsa bunun sadece psikososyal destekle, birtakım psikoterapilerle tek başına çözülmeyeceğini, bunlar için ilaç tedavileri gerektiğini söylemekte fayda var. Ama şunu da ek olarak söylemekte fayda var: Şimdi ruh sağlığı hizmeti çok bütüncül bir hizmet hani ilacın, psikososyal desteğin, aile desteğinin, psikoterapilerin birlikte ele alındığı hani bunların hepsini ayrı ayrı ele almamak lazım, bir bütünün parçası gibi. Bu anlamda, okuldaki rehber öğretmenlerimizle çocuk psikiyatri arasında köprü sadece bir yönlendirme, bir sevk gibi değil de karşılıklı iş birliği olarak değerlendirmekte fayda var. Çok iyi terapi eğitimleri olan, bilişsel davranış terapi yapan rehber öğretmenlerimiz olduğunu biliyoruz ve çok daha iyi yapıyorlar. Hani o birlikteliği, o iş birliğini sağladıktan sonra süreç çok daha sağlıklı yürüyor yani bu durum sadece "X" bir meslek grubunu değil, ruh sağlığı alanında sosyal pediatrinin -hocam burada olduğu için hani mutlaka söylemeliyim- psikiyatrinin, çocuk psikiyatrisinin, psikolojinin, çocuk gelişim uzmanlarının, okuldaki rehber öğretmenlerimizin birlikte ele alması gereken çok merkezli bir tedavi planı gerekiyor.