Uyarı: Görüntülemekte olduğunuz Kanun, TBMM Genel Kurulunda kabul edildiği halidir. Varsa daha sonra yapılan değişiklikleri içermemektedir.


TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE SLOVENYA CUMHURİYETİ

HÜKÜMETİ ARASINDA KARAYOLU İLE İLGİLİ ULUSLARARASI

YOLCU VE YÜK TAŞIMACILIĞI ANLAŞMASININ

ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA

DAİR KANUN

 

Kanun No. 5131       

 

Kabul Tarihi : 7.4.2004      

 

MADDE 1. - 11 Haziran 2002 tarihinde Ankara’da imzalanan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Slovenya Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Karayolu ile İlgili Uluslararası Yolcu ve Yük Taşımacılığı Anlaşması”nın onaylanması uygun bulunmuştur.

MADDE 2. - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3. - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

 

TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE SLOVENYA CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA 

KARAYOLU İLE İLGİLİ ULUSLARARASI YOLCU VE YÜK

TAŞIMACILIĞI ANLAŞMASI

 

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ve Slovenya Cumhuriyeti,

Ülkeleri arasındaki ticaret ve ekonomik ilişkilerin gelişmesine katkıda bulunma arzusu ile,

Pazar ekonomisi çerçevesinde karayolu taşımacılığında işbirliğinin artırılması kararı ile,

Çevre ve insanların korunması, enerjinin rasyonel kullanımı, karayolu güvenliği ve sürücülerin çalışma şartlarının iyileştirilmesi ile ilgilenerek,

Çok modelli taşımacılığın geliştirilmesini amaçlayarak;

Bir kara taşımacılığı anlaşmasının karşılıklı avantaj ve çıkarlarını hatırlayarak, aşağıda belirtilen konularda anlaşmışlardır.

BÖLÜM I- GENEL ŞARTLAR

Madde 1

Kapsam

1- Bu Anlaşmanın şartları, Âkit Taraf topraklarında kayıtlı taşıtlarla, bir Âkit Taraf topraklarına veya topraklarından ve diğer Âkit Taraf Toprakları üzerinden transit uluslararası yolcu ve yük taşımacılığına uygulanır.

2- Bu Anlaşma, ne iki tarafın diğer uluslararası taahhütlerinden doğan haklarını ve yükümlülüklerini ne de Avrupa Birliği ve üye olmayan devletler arasındaki anlaşmalar veya Avrupa Birliği kanunlarını etkilemez.

Madde 2

Tanımlar

Bu Anlaşma’da;

1- “Taşımacı” terimi;

Âkit Tarafların birinde yerleşik yolcu ve eşya taşımaya yetkili kılınmış ve yolcu veya eşya taşımacılığı faaliyetlerini yürütmek için kayıtlı gerçek ve tüzel kişiyi ifade eder.

2- “Taşıt” terimi; Âkit Taraflardan birinin topraklarında kayıtlı ve yolcu veya yük taşımacılığına uygun olarak yapılan ve techiz edilen bir motorlu taşıtı ifade eder.

3- “Tescil” terimi; Âkit Tarafın bir yetkili idaresince taşıta verilen tanımlama numarasını (tescil plakası) ifade eder.

4- “Taşımacılık” terimi; taşıt, römork veya yarı römork seyahatin bir kısmını tren veya gemi ile yapmış olsa bile bir taşıtın boş veya dolu olarak seyrini ifade eder.

5- “Kabotaj” terimi; bir Âkit Tarafın taşımacısı tarafından yolcu veya yükün diğer Âkit Taraf toprakları içinde bir yerden bir yere taşınmasını ifade eder.

6- “Kombine taşımacılık” taşıt, römork veya yarı römork, hareketli kasa, çekici veya çekicisiz konteyner ile seyahatin başlangıç veya son ayağında mümkün olan en kısa karayolu üzerinden ve seyahatin bir bölümünün demiryolu, deniz veya iç sularda yapılması sureti ile yük taşımacılığını ifade eder.

7- “Bir Âkit Taraf toprakları” zikredildikleri sıra ile Türkiye Cumhuriyeti toprakları ve Slovenya Cumhuriyeti topraklarını ifade eder.

8- “Yerleşim ülkesi” taşımacının yerleşik olduğu ve aracın kayıtlı olduğu bir Âkit Taraf  toprağını ifade eder.

9- “Ev sahibi ülke” taşımacının yerleşik olmadığı ve taşımacının aracın kayıtlı olmadan faaliyet gösterdiği Âkit Taraf topraklarını ifade eder.

10- “Otobüs ve otokar” Âkit Taraflardan birinin topraklarında kayıtlı olan ve yapımları ve teçhizat özellikleri ile sürücü dahil sekiz kişiden fazla yolcu taşımaya uygun olan ve bu amaca uygun olarak dizaynlanmış taşıtları ifade eder.

11- “Düzenli yolcu servisi” önceden hazırlanmış ve ilân edilmiş bir zaman ve ücret tarifesine uygun olarak belirli bir güzergâh üzerinde iki ülke arasında veya üzerinden transit yolcu taşıyan bir servisi ifade eder. Yolcular önceden kararlaştırılan durak noktalarından güzergâha göre bindirilir veya indirilir.

12- “Mekik servis” önceden oluşturulmuş yolcu gruplarının, tekrarlanan dışarı çıkış ve dönüş seyahatlerinde tek bir hareket noktasından alınıp tek bir varış noktasına taşınmasını ifade eder. Dışarı seyahati yapan yolculardan oluşan her bir grup, sonraki bir seyahatte aynı hareket yerine geri taşınır. Hareket ve varış yeri sırasıyla seyahatin başladığı ve seyahatin sona erdiği yer anlamındadır. İlaveten her bir durumda çevre yerleşimi 50 km çapındadır.

Bir mekik servise, yolcuların varış yerinde ve gerektiğinde seyahat esnasında yerleşimi de dahildir.

İlk dönüş seyahati ile son gidiş seyahati boş olarak yapılır.

13- “Arızi servisler” düzenli yolcu servisi ve mekik servis tanımına girmeyen bir servisi ifade eder. Servisin sıklığı veya sayısı servislerin bir arızi bir servis olarak sınıflandırılmasını etkilemez.

14- “Kontrol belgesi” ASOR Anlaşmasındaki belirtilen örneğe uygun otobüs yolcu manifestosunu ifade eder.

BÖLÜM II- YOLCU TAŞIMACILIĞI

Madde 3

Düzenli Servisler

1- Otobüs ile yapılan düzenli servisler, hareket, varış veya transit ülkesinin yetkili idaresi tarafından izin verilmesi sistemine tâbidir.

2- İzin belgesi başvurusu, taşımacının yerleşik olduğu ülkenin yetkili idaresine yapılmalıdır. Eğer idare başvuruyu onaylarsa, izin diğer Âkit Tarafın yetkili idaresine bildirilir.

Burada 14. Maddede oluşturulan Karma Komisyon, izin başvurusu şeklini ve gerekli destekleyici belgeleri kararlaştırır.

3- İzin belgeleri Âkit Tarafların yetkili idarelerince ortak karar ile verilir.

Bir izin belgesinin verilmesi veya reddedilmesi ile ilgili karar 3 ay içinde verilir.

İzin belgeleri maksimum 5 yıl geçerlidir. İzin belgesi, araçların uymak zorunda olduğu güvenlik ve çevre standartları dahil işletme koşullarını belirler.

4- Çalışma şartlarındaki değişiklikler ve servis iptali bu maddenin 2 ve 3. paragraflarında belirtilen prosedür altında kararlaştırılır.

Artık taşımayla ilgili bir talep mevcut değilse, taşımacı izin belgesini veren yetkili idareye ve müşterilere üç ay önce bildirerek servisi iptal edebilir. Yetkili idareler başvuruyu aldıktan sonra başvuru hakkında üç ay içinde karar verecektir.

Madde 4

Arızi ve Mekik Servisler

1- Otobüs veya otokar ile yapılan mekik ve arızi servisler kalkış, varış ve transit ülkesindeki yetkili idarelerce hazırlanan izin veya geçiş belgesi sistemine tâbidir.

2- Paragraf 1 haricinde, aşağıdaki listede belirtilen servisler, ev sahibi ülkenin topraklarında herhangi bir izin veya geçiş belgesi sisteminden muaf tutulur.

a) Seyahat boyunca aynı yolcu grubunun aynı araçla taşındığı ve hareket yerine götürüldüğü kapalı-kapı turları;

b) Çıkış seyahati dolu ve geri dönüş seyahatini boş olarak yapan servisler,

c) Dışarı seyahatini boş ve geri dönüş seyahatini dolu olarak yapan ve kontrol belgesine uygun olarak yolcuların daha önceden aynı taşımacı ile götürüldükleri Âkit Taraf topraklarından tekrar alınıp, yerleşik bulundukları ülkeye taşınmaları şartı ile yapılan servisler.

3- Özel bir izin belgesi verilmediği sürece, serbestleştirilmiş servis seyahatlerinde yolcu alınmasına izin verilmez.

Madde 14 altında oluşturulan Karma Komisyon arızi ve mekik servislerin diğer kategorilerini de izin belgeleri muafiyetine dahil edebilir.

4- İzin veya geçiş belgesi başvurusu ev sahibi ülkenin yetkili idaresine yapılmalıdır.

Madde 14’de belirtilen Karma Komisyon izin veya geçiş belgesi başvuru şeklini ve gerekli destekleyici belgeleri kararlaştırır.

Bir geçiş veya izin belgesi verilmesi veya reddedilmesi kararı bir ay içinde alınacaktır.

5- İzin veya geçiş belgesinden muaf olan ve otobüs veya otokar kullanarak işletilen arızi ve mekik servisler kontrol belgesi kapsamı altında yapılmalıdır. Kontrol belgesinin kapsamı ve kullanım koşulları 14. Maddede belirtilen Karma Komisyonca belirlenir.

Madde 5

Yolcu Servisleri Genel Şartları

1- Taşımacılık geçiş belgeleri diğer taşımacılara devredilemez.

2- Kabotaj servisi işletilmesi yasaktır. Sadece bir yolcu grubunu aynı taşımacı tarafından yerleşim yerine götürmek üzere düzenlenen yerel seyahatler yetkili idarece onaylanması ve yolcu manifestosu ile giriş yapılması şartı ile kabotaj servisi olarak tanımlanmaz.

BÖLÜM III- YÜK TAŞIMACILIĞI

Madde 6

Geçiş Belgesi Sistemi

1- Âkit Taraf topraklarında yerleşik taşımacı, geçiş belgesi sistemi altında diğer Âkit Taraf topraklarında aşağıda belirtilenleri üstlenebilir;

a) İki Âkit Taraf toprakları arasındaki taşımacılık;

b) Seyahatin yerleşik olunan ülkeyi de kapsaması şartı ile diğer Âkit Taraf toprakları içinde bir nokta ile üçüncü ülke toprakları içinde bir nokta arasında taşımacılık;

Bu kısıtlama boş taşıt seyirlerini kapsamaz;

c) Transit taşımacılık.

2- Kabotaja sadece ev sahibi ülkenin özel izni ile izin verilir.

Madde 7

Geçiş Belgesi Taleplerinden Muafiyet

1- Madde 6’ya istisna olarak aşağıda belirtilen taşımacılık kategorileri geçiş belgesi şartından muaftır.

a) Toplam izin verilen dolu ağırlığı (TPLW) treyler dahil 6 tonu aşmayan veya izin verilen yükün ağırlığı treyler dahil 3.5 tonu aşmayan araçlarla taşımacılık,

b) Hava taşıma güzergâhlarının değiştirilmesi halinde hava limanlarına veya hava limanlarından arızi taşımacılık,

c) Bozulmuş veya hasara uğramış taşıtlar ile tamir araçlarının taşınması,

d) Diğer bir ülkede bozulan bir aracın yerine boş olarak gönderilen bir yük aracı ve onarımdan sonra onarılan aracın boş olarak geri dönüşü,

e) Gemiler ve havayolu araçları için erzak ve yedek parçaların taşınması,

f) Acil durumlar için gerek duyulan ve özellikle insanî yardım ve tabiî afetler için tıbbî malzeme ve teçhizat taşınması,

g) Ticarî olmayan amaçlarla veya sanat, fuar ve sergi malzemeleri taşımacılığı,

h) Müzik, tiyatro, sinema, fuar ve sirk, spor faaliyetleri ve radyo programları ve eğlence yerlerine/den, televizyon, film ve radyo çekimleri için aksesuar, teçhizat ve hayvanların ticarî olmayan amaçla taşınması,

i) Özel personel ve ekiple, kuruluşlar tarafından taşınan ev eşyaları taşınması,

j) Cenaze taşımacılığı,

k) Posta taşımacılığı,

2- Madde 14’de belirtilen karma komisyon talep edilen izin belgesinden muaf tutulan taşımacılık kategorileri listesine ilave veya çıkarma yapabilir.

Madde 8

Yük Taşımacılığı İçin Genel Şartlar

1- Her yıl iki Âkit Tarafın yetkili idareleri kararlaştırılan sayıda boş geçiş belgesi formu teati edeceklerdir.

Yük taşımacılığı geçiş belgeleri her takvim yılının başlangıcından itibaren 13 ay geçerli olacaktır.

2- Geçiş belgeleri devredilemez.

3- Geçiş belgeleri bir anda sadece bir araçta kullanılabilir. Araçlar terkibi için geçiş belgesinin verilmesi veya muafiyetinde motorlu araç ana faktördür.

4- Madde 14’de belirtilen Karma Komisyon geçiş belgesi kullanımını düzenleyen diğer koşulları, kategorisini ve kotasını saptar.

5- Evsahibi ülkenin yetkili idaresince özel izin belgesi verilmesi haricinde kabotaj servisi işletilmesi yasaktır.

BÖLÜM IV- GENEL ŞARTLAR

Madde 9

Vergi Hükümleri

1- Bu Anlaşma şartları altında bir Âkit Taraf topraklarında kayıtlı bir taşıtın diğer Âkit Taraf topraklarında geçici olarak yaptığı taşımacılık faaliyeti, aracın işletilmesi, kaydı, sahipliğiyle ilgili tüm vergilerden muaftır.

2- Taşıtın çalışması için gerekli olan ve imalatçı firmaca konulan sabit deposundaki yakıt ve motorlu taşıtın seyri için gerekli yağlar, ilgili gümrük mevzuatına taşımacının uyması şartıyla evsahibi ülkenin topraklarında tüm ithal vergilerinden muaftır.

3- Bu Anlaşma şartları altında yapılan taşımacılık, ev sahibi ülkedeki köprü veya karayolu şebekesinin kullanımı için alınan ücretler, geçiş ücreti ve karayolu kullanım ücretlerine (ton km olarak ifade edilen) tâbidir. Geçiş ücretleri her iki Âkit Tarafın taşımacılarından ayırım gözetmeksizin alınır.

Madde 10

Ağırlık ve Boyutlar

1- Taşıtların izin verilen maksimum ağırlık, dingil ağırlığı ve boyutları evsahibi ülkede yürürlükte olan üst sınırları ve tescil belgelerinde belirtilen sınırları aşamaz.

2- Ev sahibi ülkede ağırlık ve boyutları izin verilen üst sınırları aşan taşıtların kullanımına sadece önceden bir özel izin başvurusu ile izin verilir.

Madde 11

Teçhizat ve Diğer Özellikler

1- Araçlarda personelin sürüş ve dinlenme sürelerini izlemek için kullanılan teçhizat AETR Anlaşması hükümlerine uygun olmalıdır.

2- Bu Anlaşma çerçevesinde, Âkit Taraflar güvenlik ve emisyon standartlarını tam olarak karşılayan araç kullanımını teşvik etmelidir.

Madde 14’de belirtilen Karma Komisyon kotaya ve serbestleşmeye karar verirken en modern güvenlik ve emisyon standartlarına uyan taşıtlara daha lütufkâr davranabilir.

Madde 12

Kontrol

İki Âkit Taraf arasında yapılan ikili anlaşmalar veya ulusal kanun altında istenen izin belgeleri, yetki belgeleri, kontrol dokümanları ve diğer dokümanların araçta bulundurulması ve kontrol görevlilerince istendiğinde gösterilmesi zorunludur. Burada Madde 14 altında oluşturulan Karma Komisyon doküman modelini kararlaştıracaktır.

Madde 13

Taşımacıların Yükümlülükleri ve Cezalar

1- Bir Âkit Tarafın taşımacısı ve araç personeli diğer Âkit Tarafın topraklarında iken o ülkede yürürlükte olan kanun ve yönetmeliklere uymalıdır.

2- Bir Âkit Tarafın taşımacısı tarafından bu Anlaşmanın şartlarının ihlâli halinde, ihlâlin yapıldığı topraklardaki Âkit Taraf kendi yasal muamelelerine dokunmaksızın kendi ulusal kanununda şart koşulan adımları atacak olan diğer Âkit Tarafa ihlâli bildirecektir. Özellikle ciddî durumlarda taşıtın kayıtlı olduğu ülkenin yetkili idaresinin kararını beklerken evsahibi ülkenin yetkili idaresi geçici olarak geçişi yasaklayabilir. Âkit Taraflar karşılıklı olarak alınan kararları birbirlerine bildireceklerdir.

Madde 14

İşbirliği ve Karma Komisyon

1- Âkit Tarafların yetkili idareleri bu Anlaşmanın yürürlüğe girmesi ve uygulanması için gerekli adımları atacaklardır ve birbirlerine herhangi bir yararlı bilgiyi ileteceklerdir. Yetkili idareler bu Anlaşmanın uygulanmasını etkileyecek herhangi bir ulusal kanun değişikliğini karşılıklı olarak birbirlerine bildireceklerdir. Yetkili idareler bu Anlaşmanın uygulanmasında birbirlerine karşılıklı olarak yardımcı olacaklardır.

Âkit Taraflar arasında işbirliği çerçevesinde verilen özel bilgiler gizli olacak ve verilen bilgi karşılıklı haberleşme nedeni dışında herhangi bir amaçla kullanılamayacaktır.

2- Bu Anlaşmanın yerine getirilmesi ve Anlaşma ile ilgili konuların ele alınması için Âkit Taraflar bir Karma Komisyon oluşturacaklardır.

3- Her iki Âkit Taraf, taşımacılığın serbestleştirilmesi için gayret göstereceklerdir. Bu konuda, Karma Komisyon hangi taşımacılık şekillerinin izne tâbi tutulmaması kararını alabilir.

BÖLÜM V- SON HÜKÜMLER

Madde 15

Anlaşmanın Yürürlüğe Girmesi ve Süresi

1- Bu Anlaşma, Âkit Tarafların uluslararası anlaşmaların yürürlüğe girmesi ile ilgili yasal koşulları yerine getirildiğinin diğer Âkit Tarafa bildirmeleri ile yürürlüğe girer.

2- Bu Anlaşma süresiz olarak yürürlükte kalacaktır ve takvim yılının bitiminden üç ay  önceden geç olmamak üzere, Âkit Taraflardan herhangi biri, yazılı olarak diğer Âkit Tarafa bildirerek bu Anlaşmayı iptal edebilir.

Bu Anlaşma İngilizce iki orijinal nüsha olarak 11 Haziran 2002 tarihinde Ankara’da imzalanmıştır.

 

 

        Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti                      Slovenya Cumhuriyeti Hükümeti

                              Adına                                                                   Adına