KOMİSYONLAR

TBMM'nin yasama ve denetim çalışmalarına temel oluşturan komisyonlar, çeşitli konulara göre çalışma yapan uzmanlık kurullarıdır. Genel Kurul adına görev yaparlar.

Komisyonların, kuruluş, görev, çalışma usul ve esasları Meclis İçtüzüğünde geniş ve ayrıntılı olarak yer almıştır.

TBMM'de Anayasa ve İçtüzük hükümlerine göre kurulan 17 komisyon bulunmaktadır. Komisyonlarının her birinín üye sayısı, Genel Kurulca tespit edilir. Siyasî partiler, üye sayıları oranlarına göre komisyonlarda temsil edilirler,

Meclis Komisyonları, ilgi alanlarına göre şöyle sıralanıyor :

1. Anayasa Komisyonu;

  2. Adalet Komisyonu;

  3. Millî Savunma Komisyonu;

  4. İçişleri Komisyonu;

  5. Dışişleri Komisyonu;

  6. Millî Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu;

  7. Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu;

  8. Çevre Komisyonu;

  9. Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonu;

10. Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonu;

11. Sanayi, Ticaret, Enerji, Tabiî Kaynaklar, Bilgi ve Teknoloji Komisyonu;

12. Türkiye Büyük Millet Meclisi Hesaplarını İnceleme Komisyonu;

13. Dilekçe Komisyonu;

14. Plan ve Bütçe Komisyonu;

15. Kamu İktisadî Teşebbüsleri Komisyonu;

16. İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu.

(14) ve (15) inci bentlerdeki komisyonlar hariç, komisyonların her birinin üye sayısı, Danışma Kurulunun teklifi üzerine Genel Kurulca işaret oyuyla belirlenir.

Komisyonlar için, bir yasama döneminde iki seçim yapılır. İlk seçilenlerin görev süresi iki, ikinci devre için seçilenlerin görev süresi üç yasama yılıdır. Görev süreleri yenileri seçilinceye kadar devam eder.

    Komisyonlar, Meclis Başkanlığınca kendilerine gönderilen kanun tasarı veya tekliflerinin görüşmelerine, havale tarihinden itibaren 48 saat sonra başlayabilirler. En fazla 45 gün içinde de sonuçlandırmaları gereklidir.

    Komisyonların önemli görevlerinden biri de, tasarı veya tekliflerin öncelikle Anayasaya uygunluğunu incelemektir.

    Görüştükleri kanun tasarı ve tekliflerini aynen veya değiştirerek kabul. veya reddedebilirler. Karara bağladıkları işleri Genel Kurulda görüşülmek üzere, bir rapor halinde Meclis Başkanlığına gönderirler. Bu raporlar, Genel Kurulda "esas metin" olarak görüşülür.